(حدیث 1)
امام علی علیه السلام فرمودند:
اَلمُؤمِنُ
بَشرُهُ فی وَجِهِهِ وَحُزنُهُ فی قَلبِهِ
شادی مومن در رخسار او و اندوهش در دل است.
(نهج البلاغه،
کلمات قصار، شماره325)
(حدیث
2) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَلعِلمُ کَنزٌ
عَظیمٌ لایَفنی
علم گنج بزرگی است که با خرج کردن تمام نمی
شود
(غرور الحکم و
در الکلم)
(حدیث
3) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَللِّّّسانُ
سَبُعٌ، اِن خُلّیَ عَنهُ عَقَرَ
زبان، حیوان درنده است، اگر رها شود می گزد.
(نهج البلاغه)
(حدیث
4) امام علی علیه السلام فرمودند:
اُحْصُدِ
الشَّرَّ مِنْ صَدْرِ غَیرِكَ بِقَلْعِهِ مِنْ
صَدْرِكَ.
قلب خود را از كینه دیگران پاك كن، تا قلب
آنها از كینه تو پاك شود.
(الامالی، ج2، ص
174)
(حدیث
5) امام علی علیه السلام فرمودند:
مَنْ ظَنَّ
بِكَ خَیرَاً فَصَدِقْ ظَنَّهْ.
كسی كه به تو گمان نیكی برد، گمانش را (عملاً)
تصدیق كن.
(نهج البلاغه
نامه 31)
(حدیث
6) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَلْعَفافُ
زِینَهُ الْفَقْرِ، وَ الْشُّكْرُ زِینَهُ
الْغِنَی.
خویشتن داری، زینت فقر است و سپاس گزاری زینت
غنا و توانگری.
(تحف العقول ص
75)
(حدیث
7) امام علی علیه السلام فرمودند:
إِذَا ختَشَمَ
الْمُوْمِن أَخَاهُ فَقَدْ فَارقَهُ
به خشم درآوردن و شرمنده ساختن دوست، مقدمه
جدایی از اوست.
(محاضرات ج2
ص28)
(حدیث
8) امام علی علیه السلام فرمودند:
قِیمَهُ كُلَّ
امْرِی ءٍ مَا یحسِنُهُ
قیمت و ارزش هر كس به اندازه ی كاری است كه به
خوبی می تواند انجام دهد.
(بیان و التبین
ص 179)
(حدیث
9) امام علی علیه السلام فرمودند:
بِکَثرَةِ
الصَّمتِ تَکون الهَیبَهُ، وَ بِالنَّصَفَهِ
یَکثُر المُوَاصِلونَ
کثرت سکوت موجب ابهت و بزرگی است و انصاف مایه
فزونی دوستان است.
(حدیث
10) امام علی علیه السلام فرمودند:
لا تَرَی
الْجاهِلَ اِلّا مُفْرِطاً اَو مُفَرِّطاً.
همیشه جاهل: یا افراط گر و تجاوزكار و یا
كندرو و تفریط كننده است.
(النهایه،جلد 3
ص 435)
(حدیث
11) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَكْثَرُ
مَصَارعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ
الْمَطَامِعِ.
قربانگاه عقلها غالبا در پرتو طمعها است.
(محاضرات ج 1 ص
251)
(حدیث
12) امام علی علیه السلام فرمودند:
ثمَرَهُ
التَّفِریطِ النَّدامَهُ، وَ ثَمَرَهُ الْحَزمِ
السَّلامَهُ
ثمره تفریط و كوتاهی پشیمانی است و ثمره دور
اندیشی سلامت.
(محاظرات ج2 ص
313)
(حدیث
13) امام علی علیه السلام فرمودند:
أشَدُّ
الذُّنُوبِ مَا اسْتَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ.
سخت ترین گناهان آن است كه صاحبش آن را كوچك
بشمرد.
(نهج البلاغه
حكمت 348)
(حدیث 14) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَعْجَزُ
النَّاسِ مَنْ عَجَزَ عَنِ اكْتِسابِ
الاِخْوَانِ، وَاَعْجَزُ مِنهُ مَنْ ضَّیعَ
مَنْ ظَفِرَ بِهِ مِنْهُمْ
عاجز ترین مردم كسی است كه از بدست آوردن دوست
عاجز بماند و از او عاجزتر كسی است كه دوستان
بدست آورده را از دست بدهد
(الامالی ص 110)
(حدیث 15) امام علی علیه السلام فرمودند:
یابْنَ آدَمَ ما
كَسَبْتَ فَوقَ قُوَّتِكَ ، فَاَنتَ فیهِ
خازِنٌ لِغَیرِكَ.
ای فرزند آدم! هرچه بیشتر از مقدار خوراكت به
دست آوری خزانه دار دیگران خواهی بود.
(مروج الذهب ج 2
ص 246)
(حدیث 16) امام علی علیه السلام فرمودند:
لا یعابُ
المَرْءُ بِتَاخیرِ حَقِْهِ اِنَْمَا یعابُ
مَنْ اَخَذَ ما لَیسَ لَهُ.
برای انسان عیب نیست كه حقش تاخیر افتد، عیب
آن است كه چیزی را كه حقش نیست بگیرد
(الامالی ج 1 ص
76)
(حدیث 17) امام علی علیه السلام فرمودند:
صوم النفس عن
لذات الدنیا انفع الصیام
روزه نفس از لذتهاى دنیوى سودمندترین روزه هاست.
(غرر الحكم، ج 1
ص 416)
(حدیث 18) امام علی علیه السلام فرمودند:
لا غِنَی
كَالعَقلِ، و لا فَقْرَ كَالجَهلِ، و لا میراثَ
كَالاَدَب و لا ظَهیرَ كَالمُشاوَرَه
هیچ ثروتی چون عقل و هیچ فقری چون جهل و هیچ
میراثی چون ادب و هیچ پشتیبانی چون مشورت
نخواهد بود.
(تحف العقول
ص89)
(حدیث 19) امام علی علیه السلام فرمودند:
رُبِّ عالِمٍ
قَدْ قَتَلَهُ جَهْلُهُ ، وَ عِلْمُهُ مَعَهُ
لا ینْفَعُهُ.
چه بسیارند دانشمندانی كه جهلشان آنها را كشته
در حالی كه علمشان با آنهاست، اما به حالشان
سودی نمی دهد.
(ارشاد ص144)
(حدیث 20) امام علی علیه السلام فرمودند:
خالطوا الناس
مخالطه ان متم معها بکوا علیکم ، و ان عشتم
حنوا الیکم
با مردم آنچنان معاشرت کنید که اگر بمیرید بر
مرگ شما اشک ریزند و اگر زنده بمانید به شما
عشق ورزند.
(نهج البلاغه)
(حدیث 21) امام علی علیه السلام فرمودند:
لکل شی ء وجه
و وجه دینکم الصلاة
هر چیز دارای سیماست ، سیمای دین شما نماز است
.
(بحار
الانوار،ج82،ص227)
(حدیث 22) امام علی علیه السلام فرمودند:
العلم وراثه
کریمه ، و الاداب حلل مجدده ، و الفکرمرآه
صافیه
علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و
زینتی است و فکر آئینه ای است صاف
(نهج البلاغه)
(حدیث 23) امام علی علیه السلام فرمودند:
من صلی رکعتین
یعلم مایقول فیهما انصرف و لیس بینه و بین
الله - عز وجل - ذنب
هر کس دو رکعت نماز بخواند و بداند چه می گوید،
از نماز فارغ می شود، درحالی که میان او و
میان خدای عز و جل گناهی نیست.
(اصول
وافی،ج2،ص100)
(حدیث 24) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَكبَرُ العَیبِ
اَنْ تَعیبَ ما فیكِ مِثْلُهُ.
بزركترین عیب آن است كه آنچه را كه مانند آن
در خود توست عیب بشماری.
(جهاد النفس)