به کام دوستان و بخت پيروز

برآمد باد صبح و بوى نوروز

همايون بادت اين روز و همه روز

مبارک بادت اين سال و همه سال

دگر منقل منه آتش ميفروز

چو آتش در درخت افکند گلنار

حسدگو دشمنان را ديده بردوز

چو نرگس چشم بخت از خواب برخاست

که بينى بلبلان را ناله و سوز

بهارى خرمست اى گل کجايى

برادر جز نکونامى ميندوز

جهان بى ما بسى بودست و باشدن

مبر فرمان بدگوىِ بدآموز

نکويى کن که دولت بينى از بخت

که بر گنبد نخواهد ماند اين روز

منه دل بر سراى عمر سعدى

دريغ آهو اگر بگذاشتى يوز

دريغا عيش اگر مرگش نبودى